لغت نامه دهخدا
عشوه زن. [ ع ِش ْ وَ / وِ زَ ] ( نف مرکب ) عشوه زننده. کسی که دلربائی میکند. برانگیزنده شهوت. ( ناظم الاطباء ). عشوه ساز. عشوه کار.
عشوه زن. [ ع ِش ْ وَ / وِ زَ ] ( نف مرکب ) عشوه زننده. کسی که دلربائی میکند. برانگیزنده شهوت. ( ناظم الاطباء ). عشوه ساز. عشوه کار.
( صفت ) کسی که عشوه به کار برد برانگیزنده شهوت عشوه ساز عشوه کار.
💡 همت عالی او را چه طمع بر دنیا کاین نه مردیست که از ره رود از عشوه زن