خسبان

خسبان. [ خ ُ ] ( اِخ ) دهی است جزء دهستان وسط بخش طالقان شهرستان قزوین، واقع در سه هزارگزی شمال خاوری شهرک. کوهستانی، سردسیر. آب آن از چشمه و رودخانه جرنیان. محصولات آن غلات، یونجه، سیب زمینی، ارزن، عسل و لبنیات. شغل اهالی آن زراعت، قالیچه، گلیم و جاجیم و چادرشب بافی. راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ).

دهی است جزئ دهستان وسط بخش طالقان شهرستان قزوین واقع در سه هزار گزی شمال خاوری شهرک. کوهستانی سردسیر.

خسبان، روستایی از توابع شهرستان طالقان در استان البرز است. این روستا کوهستانی و سردسیر است. آب این ده از خسبان رود و از چشمه های داخل قلل خسبان کوه سرچشمه می گیرد تأمین می گردد. شغل اهالی این روستای زیبا در زمان های بسیار دور زراعت بوده است. مردم خسبان به زبان تاتی تکلم می کنند.
آبشار شله بن که یکی از زیباترین آبشارهای طالقان است و دارای طبیعتی بکر و ناب است. این آبشار از قلل خسبان سرچشمه گرفته و سپس رودخانه خسبان رود را تشکیل می دهد. آبشار شلبن ( شله بن ) در غرب روستای بزج در ۱۰ کیلومتری شمال شهرک طالقان واقع شده است و مناظر طبیعی اطراف آن بسیار زیباست. این آبشار از سه طبقه تشکیل شده و در مسیر دسترسی به آن می توان از کوچه باغ های قدیمی روستای خسبان و بزج نیز دیدن کرد.
غلات، یونجه، سیب زمینی، ارزن، عسل و لبنیات از محصولات این روستا می باشند.
قالیچه، گلیم، جاجیم و چادرشب بافی می باشد.

💡 فکر ما نشگفت اگر چون برگ گل رنگین بود سالها از غنچه خسبان گلستان بوده ایم

💡 غنچه خسبانی که سر پیچیده اند از روزگار سر چو صائب بر سر زانوی استغنا نهند

💡 فیض همّت طلب از صحبت بی پا و سران غنچه خسبان گره از کار صبا بگشایند

💡 غنچه خسبان می ربایندم ز دست یکدگر تا سبکروحی نسیم صبحگاهم کرده است

💡 ما که چون شبنم ز گل بالین و بستر داشتیم این زمان از غنچه خسبان سر کوی توییم

💡 غنچه خسبانی که سر در جیب فکرت برده اند باده گلرنگ را در پرده دل می زنند