لهران

لهران. [ ] ( اِخ ) نام دهی جزء دهستان پائین بخش طالقان شهرستان تهران واقع در 19هزارگزی باختر شهرک، سر راه عمومی مالروی قزوین. کوهستانی و سردسیر. دارای 326 تن سکنه. آب آن از چشمه سار. محصول آنجا غلات و گردو. شغل اهالی زراعت و صنایع دستی آنان کرباس و گلیم و جاجیم بافی و راه آن مالرو است. مزرعه دیمی زار مشهور به رزگره شسته جزء این ده است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ).

لهران روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان طالقان در استان البرز است.
این روستا واقع در دهستان پایین طالقان ابتدای راه عمومی قزوین این روستا کوهستانی و سردسیر آب این ده از چشمه تأمین می گردد. شغل اهالی این ده زراعت بوده است.
مکان های دینی این روستا از جمله چشمه ای به نام گو چشمه و سوسن پرتگاه زبان زد خاص و عام است.
مردم لهران به تاتی طالقانی تکلم می کنند.
غلات و گردو از محصولات این روستا است.
کرباس، گلیم و جاجیم از صنایع دستی این روستا می باشد.

💡 تپه قلعه دیو مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان طالقان، روستای لهران واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۰۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 موقعیت این روستا در قسمت مرتفع جنوب غربی هم‌مرز با استان قزوین می‌باشد... ارتفاع این روستا از سطح دریا ۲۱۰۰ متر و از شمال به رودخانه شاهرود و روستای لهران و کش؛ از جنوب به رشته کوه‌های نوار کوه و معدن سنگ گرانیت الرویا؛ از شرق به روستای نساءسفلی، و از غرب نیز به روستای عالیسر، موچان و خورانک محدود می‌گردد.