حسن فروش

حسن فروش. [ ح ُ ف ُ ] ( نف مرکب ) جلوه دهنده حسن:
اگرچه حسن فروشان به جلوه آمده اند
کسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسد.حافظ.

جلوه دهنده حسن

💡 گر حسن فروشی به دگر جلوه برون آی تا در همه بازار خریدار نگنجد

💡 ای عشق شدی خوار بکش ناز دو روزی کاین حسن فروشان همه قدر توندانند

💡 تا سیم و زر حسن فروشی بستانند بین تا به کجا خلق طمع را برسانند

💡 رخت برچید ز سودای من آن حسن فروش سر بازار دگر می طلبد دانستم

💡 نیاز من نخرد کس، که کس فقیر مباد بناز حسن فروشان کسی اسیر مباد

💡 روی او دید دگر حسن فروشی نکند گل سوری که به بازار چمن دکان داشت