جای مهر

جای مهر. [ ی ِ م ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کیسه کوچکی که مهر ( خاتم ) در آن نهند. کیسه کوچکی که مهر سجده در آن نهند. || پینه ای که بر پیشانی عباد از کثرت سجده پیدا شود. || جایی از صف جماعت که مهر در آن نهند بعلامت اینکه قبلا کسی این مکان را متصرف شده و هنگام نماز خواهد آمد. || مجازاً، موضوعی بهانه مانند برای طرح مجادله و نزاع: جای مهری برای خود گذاشته. رجوع به جای مهر گذاشتن شود.

کیسه مهر خاتم

💡 ز خون دیده من نامه به یار نویس به جای مهر که آمد تو انتظار نویس

💡 اگر چند مشکین شد آن خوب‌چهر دژم شد دلارای را جای مهر

💡 دادیم جای مهر تو را در زمین دل تخمی به خاک این ده ویرانه ریختیم

💡 لذت دیدار نتوان یافت صائب از نقاب ماه جای مهر عالمتاب نتواند گرفت

💡 به دل بر جفا کرد بر جای مهر بدین سر دگرگونه بنمود چهر