لغت نامه دهخدا
بیرون دویدن. [ دَ دَ ] ( مص مرکب ) به خارج آمدن با سرعت. برون شدن: انبجاس، انفجار؛ بیرون دویدن آب. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به دویدن شود.
بیرون دویدن
فرهنگ فارسی
به خارج آمدن با سرعت ٠ برون شدن انفجار بیرون دویدن آب ٠
جمله سازی با بیرون دویدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اگر دلجویی طفلان نمی شد سنگ راه من به مجنون یاد می دادم ز خود بیرون دویدن را
