تسبوا

[ویکی الکتاب] معنی لَا تَسُبُّواْ: دشنام ندهید
ریشه کلمه:
سبب (۱۱ بار)
دشنام: در صحاح آمده «السبّ: الشتم» راغب و اقرب آن را دشنام دردناک و سخت گفته‏اند. مراد از «الَّذینَ» معبودها و فاعل «یدعون» مشرکان است یعنی معبودهای مشرکان را دشنام نگوئید آنها هم از روی جهل خدا را که معبود شماست دشنام گویند. در مجمع از قتاده نقل شده: مسلمانان بت‏های مشرکان را دشنام می‏دادند خدا از این کار نهی کرد مبادا که آنها خدا را از روی جهالت نا سزا گویند. رشنام در اثر نبودن منطق و در اثر زبونی است شخص تا می‏تواند لازم است طرف را با منطق مجاب نماید در «تبب» و «حمار» گذشت که قرآن راجع به ابولهب قصد نا سزا گوئی و به حمار قصد تحقیر ندارد. در اینجا هم از دشنام دادن به خدایان دروغین نهی کرده است. آیا مراد مطلق نهی از سب است خواه آشکارا و پیش چشم طرف باشد و یا در نهان؟ و یا مراد در پیش چشم طرف بودن است؟ قید «فَیَسُبُّو اللّهَ» روشن می‏کند که غرض سبّ آشکار است و گرنه در صورت نهان بودن که اطّلاع ندارند تا مقابله به مثل کنند در کافی بابی تحت عنوان (ساب) هست که از سبّ مؤمنین و سبّ آشکار مؤمن و غیر مؤمن نهی می‏کند و درباره مشرکان مقتول بدر نقل شده که حضرت فرمود: به این جنازه‏ها دشنام نگوئید چیزی از دشنام شما به اینها نمی‏رسد ولی زندگان را اذیّت می‏کنید. «لا تَسُبُّوا هؤُلاء فَاِنَّهُ لا یَخْلُصُ اِلَیْهِمْ شَیْ‏ءُ مَمّا تَقُولُونَ و تُؤْذُونَ الاَحْیاءْ اَلا اِنَّ البَداءَ لُؤْمٌ» (المحجة ج 5 ص 215). به نظر می‏آید منظور دشنام آشکارا درباره مشرکان و کفّار است و در پنهانی اشکالی نداشته باشد مگر آنکه بگوئیم چون فحش باعث پستی دشنام ده است برای حذر از پست بودن باید مطلقاً فحش نگوید. سبّ فقط دو بار در قِان آمده که نقل شد.

💡 و لا تسبوا الذين يدعون من دون الله فيسبوا الله عدوا بغير علم كذلك زينالكل اءمة عملهم ثم إ لى ربهم مرجعهم فينبئهم بما كانوا يعملون (108)

💡 و عن سهل بن سعد قال: سمعت رسول اللَّه (ص) یقول لا تسبوا تبّعا فانه قد کان اسلم.

💡 2 - از هر چيزى كه حس لجاجت طرف مقابل را برمى انگيزد بايد خوددارى نمود قرآن مجيدمى گويد: و لا تسبوا الذين يدعون من دون الله: (معبودهائى را كه غير از خدا مى خوانندناسزا و دشنام نگوئيد) (انعام - 108) مبادا آنها روى دنده لجاجت بيفتند و به خداوندبزرگ اهانت كنند.

💡 اينك به همه آيه توجه فرمائيد: (و لا تسبوا الذين يدعون من دون اللّه، فيسبوا اللّهعدوا بغير علم، كذلك زينا لكل امة عملهم، ثم الى ربهم مرجعهم فينبئهم بما كانوايعملون ). كه به وضوح دلالت دارد بر اينكه منظور ازاعمال، اعمال زشت امتها است.

💡 در تفسير عياشى از عمرو طيالسى روايت شده كه گفت از امام صادق (عليهالسلام ) معناىآيه (و لا تسبوا...) را پرسيدم، حضرت فرمود: اى عمرو هيچ ديدهاى كسى خدا رادشنام بگويد؟ عرض كردم خدا مرا فدايت كند چطور مگر؟ فرمود: مقصود از دشنام به خدا،دشنام به اولياى خدا است، زيرا هر كس وليى از اولياى خدا را دشنام دهد خدا را دشنامداده است.