سهل بن سعد

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است
یکی از شیعیان اهل بیت که در شام، بیرون دروازه دمشق با کاروان اسرای کربلا برخورد کرد و از جشن و پایکوبی مردم به شگفت آمد. با سکینه دختر امام حسین علیه السلام سخن گفت و خود را معرفی کرد و درخواست نمود که اگر کاری داشته باشند، انجام دهد.
سکینه گفت: به نیزه داری که این سر را می برد، بگو تا جلوی ما برود و مردم مشغول تماشای سر شوند و به چهره حرم رسول الله ننگرند. سهل با پرداخت چهارصد دینار به نیزه دار از او خواست که پیشاپیش خاندان پیامبر راه برود.
سهل بن سعد ساعدی، از اصحاب پیامبر و یاران علی بود تا سال 88 هجری زیست. هنگام مرگ، 96 ساله یا صدساله بود.
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

💡 سهل بن سعد نقل می‌کند «مردم دستور داده می شدند که هنگام نماز دست راست خود را روی ساعد چپشان بگذارند» صحیح بخاری، ابواب صفت نماز، باب ۲

💡 از جابر بن عبدالله و ابوسعيد خدرى و سهل بن سعد ساعدى و زيد بن ارقم و انس بنمالك بپرسيد كه همه آنان به شما خواهند گفت كه اين گفتار را ازرسول خدا صل الله عليه و آله و سلم درباره من و برادرم شنيده اند كه فرمود: (آنهاسرور جوانان بهشتند ) و همين گفتار مى تواند مانع ريختن خون من گردد.

💡 اين روايت مستفيض است و در جوامع حديث از عده اى از صحابه مانند ابى سعيد خدرى - كهقبلا روايتش نقل شد - و ابى هريره، عبد الله عمر، ابن عباس، حذيفه، عبد الله بنمسعود سهل بن سعد، عمر بن عوف، و عمرو بن عاص، شداد بن اوس و مستورد بن شداد، درعباراتى قريب المعنى نقل كرده اند.

💡 و از سهل بن سعد روايت شده كه گفت مردى سر زده وارد يكى از اطاقهاىرسول خدا (صلى اللّه عليه و آله ) شد، رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله ) داشت سرخود را شانه مى زد، و فرمود: اگر من بدانم كه تو نگاه مى كردى همان شانه را به دوچشمت مى كوبيدم، اينطور استيذان كردن همان نگاه كردن و حرام است.

💡 مؤ لف: در الدرالمنثور هم از جمعى از صاحبان جوامع حديث روايت اولى را از ابى ايوب،و دومى را از سهل بن سعد، و چهارمى را از عمرو بن سعد ثقفى آورده.

💡 روزى در پى سهل بن سعد فرستاد، و چون حاضر شد از او پرسيد: چرا به يارى عثمان بن عفان بر نخاستى ؟ گفت: او را يارى كردم ! حجاج گفت: دروغ گفتى.