دو تا پشت

دوتاپشت. [ دُ پ ُ ] ( ص مرکب ) قد خمیده. پشت دوتاشده. که قامتی دوتو و خمیده دارد. دارای قد و بالای دوتاه و خمیده:
فلک هم دوتاپشت پیری است کاو را
عصا جز خط استوایی نیابی.خاقانی.نه بس شیرین شد این تلخ دوتاپشت
چه شیرین کز ترشرویی مرا کشت.نظامی.رجوع به دوتا شود.

قد خیمده پشت و تا شده.

💡 عشق آن یار گرانست که در بردن آن چون حلال قد من گشت دو تا پشت فلک

💡 سر از پیش چون غمگنی داشته دو تا پشت و انگشتی افراشته

💡 نه بس شیرین شد این تلخ دو تا پشت چه شیرین کز ترش‌رویی مرا کشت

💡 کوه وقارش فکند سایه چو بر آسمان گشت دو تا پشت قوس، کفّهٔ میزان شکست

💡 شد کار ملکت ناروا شد باغ و گلشن بی نوا مرغان خروشان در هوا ایوان دو تا پشت از هوان

💡 چو روز دیگر این چرخ دو تا پشت نمود از آینه صد گونه انگشت