باغ جنت

باغ جنت. [ غ ِ ج َن ْ ن َ ] ( اِخ ) نام محلتی در جنوب تهران نزدیک باغ فردوس.
باغ جنت. [ غ ِ ج َن ْ ن َ ] ( اِخ ) باغی بوده است به قزوین که آنرا باغ سعادت آباد نیز خوانده اند: سفیر فیلیپ سوم پادشاه اسپانی در سال 1026هَ. ق. به ایران آمد و در جمادی الثانی سال 1027 هَ. ق. در باغ جنت قزوین بحضور شاه عباس بار یافت. رجوع به زندگانی شاه عباس اول ج 3 ص 276 و 281 شود.
باغ جنت.[ غ ِ ج َن ْ ن َ ] ( اِخ ) باغی است به شیراز از بناهای حاج میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک و آنرا حدود سال 1260 هَ. ق. ساخته است. ( از فارسنامه ناصری ص 165 ).

باغی به قزوین

باغ جنّت
(نیز مشهور به باغ جنّت گلشن) باغی سلطنتی متعلق به دورۀ صفویه، واقع در قزوین. این باغ دارای خیابان های عریض، درخت های چنار و استخر بود که در وسط استخر آن بنایی چهارگوش بر چهارستون قرار داشت و شاه در آن جا از سفیران خارجی پذیرایی می کرد. در دورۀ قاجار به عبدالعلی میرزا احتشام الملک تعلق داشت. در دورۀ پهلوی، ساختمان شهرداری قزوین در آن احداث شد.

💡 آنکه اندر ماتمش در باغ جنت روز و شب اشک حسرت مصطفی از چشم گریان تر کند

💡 شوره‌زار وقت ما و کشتزار عمر تو تا ابد خواهند بود از باغ جنت تازه تر

💡 باغ جنت در صفا هر چند باشد بی نظیر پیش ارباب بصیرت همچو روی تازه نیست

💡 کرا پروای باغ امروز؟ بی‌دیدار روی او که فردا باغ جنت نیز با دیدار خوش باشد

💡 طره از باد وزان لرزان به روی دلبر است کافرم گر باغبان باغ جنت کافر است

💡 تو ناصح گر بدینسان غم خوری از عیش می‌خوار‌ان کسی در باغ جنت هم نخواهد یافت خرسندت