بنکث روستایی کوچک و تاریخی در شمال ناحیه پمبروکشر در کشور ولز است که حدود هشت کیلومتر در غرب شهر نیوکاسل املین قرار دارد. این روستا در محل تقاطع چند جاده محلی واقع شده و آبادیهایی مانند نیوچپل، اگلوئیسورو، بلینفوس و بولخیگروس را به یکدیگر متصل میکند. نام «بنکث» از واژهای ولزی به معنای «باز» یا نوعی پرنده شکاری گرفته شده و ریشه آن به زبان و فرهنگ کهن مردم ولز بازمیگردد. این منطقه در گذشته تنها آبادی کوچکی پیرامون یک مهمانخانه محلی بود، اما پس از ورود خط راهآهن در سال ۱۸۸۵ میلادی به تدریج گسترش یافت و به روستایی پرجمعیتتر تبدیل شد. ایستگاه راهآهن بنکث که در سال ۱۸۸۶ افتتاح شد، بخشی از خط ویتلند و کاردیگان بود، ولی در دهه ۱۹۶۰ و در جریان طرح کاهش خطوط ریلی بریتانیا تعطیل شد و ساختمان آن بعدها به خانهای شخصی تبدیل گردید. یکی از بناهای مهم این منطقه، کلیسای تاریخی سنت مایکل است که پیشینه آن به قرن چهاردهم میلادی میرسد و از آثار مذهبی قدیمی آن ناحیه به شمار میآید. در محدوده بنکث همچنین عمارت مشهور «سیلوِندگ» قرار دارد که از مهمترین خانههای تاریخی پمبروکشر محسوب میشود و بخشی از ساختمانها و سازههای آن در فهرست آثار تاریخی ثبت شدهاند. این عمارت بزرگ که ریشه آن به سده هفدهم و هجدهم میلادی بازمیگردد، مدتی بهعنوان خانه سالمندان استفاده میشد و بعدها محل برگزاری رویدادهای فرهنگی مهم ولز شد. امروزه این منطقه با وجود کوچکی خود، دارای تالار اجتماعی، فروشگاه محلی، اداره پست و چند مرکز خدماتی است و فضای روستایی آرام و طبیعت سرسبز آن، جلوهای سنتی و تاریخی به این منطقه بخشیده است.
بنکث
لغت نامه دهخدا
بنکث. [ ب ِ ک َ ] ( اِخ ) بشاری بیکث ضبط کرده ولی اصطخری بنکث و آن قصبه ای از شاش ( چاچ ) است و قهندز از آن است. ( از معجم البلدان ) ( از لباب الانساب ).
دانشنامه عمومی
بنکث ( به انگلیسی: Boncath ) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در پمبروکشر واقع شده است. بنکث ۷۳۶ نفر جمعیت دارد.
جمله سازی با بنکث
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پس از روی کار آمدن طاهریان، یحیی بن اسد سامانی کسی بود که تابعیت آنان را پذیرفت و به همین دلیل در پیرامون برخی از فلسهای خود که در بنکث ضرب شده و بدون تاریخ میباشند، و نیز فلسهایی دیگر که در سال ۲۱۴ قمری ضرب کرده و فلسهایی که در سال ۲۳۳ قمری ضرب نموده، نام طاهر بن عبدالله را آورده است.