حسن ایلکانی

لغت نامه دهخدا

حسن ایلکانی. [ ح َ س َ ن ِ ] ( اِخ ) حسن ایلخانی. رجوع به حسن بزرگ شود.

دانشنامه آزاد فارسی

حسن ایلکانی ( ـ بغداد ۷۵۷ق)
(یا: حسن جلایر، مشهور به امیرشیخ حسن بزرگ ) امیر و سردار ایلخانی و بنیادگذار سلسلۀ آل جَلایر یا ایلْکانیان (۷۴۰ـ۷۵۷ق) که در سال های پایانی سلطنت ابوسعید ایلْخان ایالت روم (آسیای صغیر) به او واگذار شد و تا انقراض این دولت حاکم آن سرزمین بود. امیر شیخ حسن که در زمان ابوسعید و ارپاخان به بالاترین منصب نایل آمده بود. در ۷۳۶ق در جنگی بر علی پادشاه، از امرای مشهور قوم اُویِرات، پیروز شد و با امیر شیخ حسن کوچک چوپانی جنگ ها کرد و در ۷۳۷ق پس از غلبه بر طُغاتیمور، از امیران مغول، بر آذربایجان و عراق دست یافت. پس از درگذشت، در نجف به خاک سپرده شد.

جمله سازی با حسن ایلکانی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 در عصر جلایریان: پس از تأسیس دولت جلایریان در ایران و به قدرت رسیدن شیخ حسن ایلکانی در سال ۷۴۰ قمری، سلطان اویس (فرزند شیخ حسن) تعمیرات این آرامگاه را شروع کرد که در عصر فرزندش، سلطان احمد، در سال ۷۸۶ پایان یافت و هدایای زیادی از ایران به آستانه مزبور ارسال شد.