لغت نامه دهخدا
تتش. [ ت ُ ت ُ ] ( اِخ ) ابن ارسلان بن داودبن میکائیل بن سلجوق بن دقاق سلجوقی ملقب به تاج الدوله و مکنی به ابوسعید. برادر ملکشاه سلجوقی نخستین از سلاجقه شام که در سال 488 هَ. ق. در جنگ با برکیارق، برادرزاده وی، به حدود ری کشته شد. رجوع به مجمل التواریخ و القصص چ بهار صص 408 - 409 و غزالی نامه تألیف جلال همایی ص 12 و 16 و قاموس الاعلام ترکی و رجوع به تاج الدوله تتش بن ارسلان... و رجوع به ماده بعد شود.