پر نهادن

پر نهادن. [ پ َ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) رجوع به پَر شود.

(پَ. نَ دَ ) ۱ - (مص ل. ) ناتوان شدن، پرافکندن. ۲ - (مص م. ) کسی را از جایی بیرون راندن، آواره کردن. ۳ - از سر خود دور کردن.

💡 صدای دست بهم سودن صدف، اینست که دل بمال نهادن، ندامت آرد بار!

💡 بر خاک سرایت سر تسلیم نهادن صد باره به از زینت دیهیم و سریر است

💡 به همين دليل در آيه فوق، پس از بيان عدم آگاهى مطلق انسان به هنگام گام نهادن دراين جهان، مى فرمايد: خداوند چشم و گوش ودل را در اختيارتان

💡 175 محو نام على (ع ) علامه امينى درج 10 ص 287 مى نويسد: دشمنى معاويه با على (ع ) به جايى رسيد كهنمى توانست اسم او را بشنود و از نام نهادن به اسم على جلوگيرى مى كرد.

💡 چون اساس خانه توحید بر فقر و فناست جز که بر فقر و فنا نتوان نهادن این اساس