شریف اصفهانی

لغت نامه دهخدا

شریف اصفهانی. [ ش َ ف ِ اِ ف َ ] ( اِخ ) ملا محمد شریف. از گویندگان قرن یازدهم هجری قمری و از مردم قریه ورنوسفادران اصفهان و پسر استاد کلبعلی سنگتراش بود و خود نیز به سنگتراشی اشتغال داشت. بیت زیر از اوست:
می توان لذت شمشیر تو در زخمم دید
آن چنان کز لب خندان دل خرم پیداست.( از قاموس الاعلام ترکی و فرهنگ سخنوران ).رجوع به فرهنگ سخنوران و مآخذ مندرج در آن شود.

جمله سازی با شریف اصفهانی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 محمدحسن نجفی معروف به صاحب جواهر یا محمد حسن شریف اصفهانی یا محمد حسن نجفی اصفهانی (؟ –۲۲ خرداد ۱۲۲۹ ه‍.خ/۱ شعبان ۱۲۶۶ ه‍.ق) از فقهای شیعه و صاحب کتاب جواهر الکلام فی شرح شرایع الاسلام که بین روحانیان شیعه از ارزش بالایی برخوردار است. وی از سال ۱۲۶۲ ه‍.ق مرجعیت عامه شیعیان را بر عهده داشت.