ابن مسلمه
لغت نامه دهخدا
ابن مسلمه. [ اِ ن ُ م ُ ل ِ م َ ] ( اِخ ) ابوعبدالرحمن عبداﷲبن مسلمةبن قعنب مدنی. فقیه و محدث، شاگرد مالک بن انس. درمدینه از مالک حدیث و فقه آموخت و به بصره اقامت داشت و در همانجا و بقولی در مکه بششم محرم سال 221 هَ.ق. درگذشت. او موطاء را از مالک روایت کرده است.
فرهنگ فارسی
فقیه و محدث شاگرد بن قعنب مدنی
جمله سازی با ابن مسلمه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 البته دست عباسیان و کارگزارانشان از اینان کوتاه بود، اما در بغداد برخی شیعیان چون رئیس صنف بزازان را به دستور ابن مسلمه کشتند و عمیدالملک کندری نیز دستور داد تا ابوالحسن، کاتب بساسیری، را کشتند..
💡 کوششهای عمید عراق نیز برای مقابله به جایی نرسید و بساسیری در جمعه ۱۳ ذیالقعده سال ۴۵۰ هجری قمری در جامع منصور و سپس در جمعه بعد در جامع رصافه به نام مستنصر فاطمی خطبه خواند و «حی علی خیر العمل» را در اذان وارد ساخت، آنگاه در حالی که از سوی شیعیان و سنیان بغداد حمایت میشد، طی چند روز جنگ با ابن مسلمه وزیر، پیشروی خود را کامل نموده و خلیفه را که میخواست خود به مبارزه آید، به عقبنشینی وادار نمود و عامه هم به غارت پرداختند.