شعرانی

شعرانی. [ ش َ نی ی ] ( ع ص ) بسیارموی و درازموی اندام. گویند: رجل شعرانی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). پرموی. بسیارموی. پشم آلو. ( یادداشت مؤلف ).
شعرانی. [ ش َ نی ی ] ( اِخ ) نام یکی از خوشنویسان معروف در خط عربی است. ( ابن ندیم ).
شعرانی. [ ش َ نی ی ] ( اِخ ) سلیمان بن موسی. از سرداران بزرگ در جنگ زنگیان. ( ابن اثیر ج 7 صص 135 - 137 ).
شعرانی. [ ش َ نی ی ] ( اِخ ) شیخ ابوالمواهب عبدالوهاب بن احمدبن علی انصاری شافعی مصری معروف به شعرانی یا شعراوی. از بزرگترین دانشمندان و مؤلفان قرن دهم هجری بود و در علوم شرعی و جزآن مهارت داشت. وی از شاگردان شیخ جلال سیوطی و شیخ الاسلام زکریا انصاری و دیگر دانشمندان آن زمان بود و پس از کسب علوم دینی به تصوف گروید و ترک دنیا کرد و بیشتر روزها روزه بود. به سال 973 هَ. ق. در قاهره درگذشت. او راست 27 تألیف که از آن جمله است: الجواهر و الدرر الکبری. الجواهر و الدرر الوسطی. المیزان الکبری الشعرانیة المدخلة لجمیع اقوال الائمة المجتهدین و تعدیلهم و مقلدیهم فی الشریعة المحمدیة ( فقه شافعی ). الیواقیت و الجواهر فی بیان عقائد الاکابر ( درتصوف ). ( از معجم المطبوعات مصر ) ( یادداشت مؤلف ).

بسیار موی و دراز موی اندام

[ویکی فقه] شعرانی (ابهام زدایی). شعرانی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • علامه ابوالحسن شعرانی، از شخصیت های برجسته دانشمندان کم نظیر اسلامی قرن چهاردهم هجری• عبدالوهاب شعرانی، عبدالوهاب بن احمد بن علی حنفی شعرانی، مکنی به ابومحمد از علمای متصوفه
...

💡 تفسیر، به سال ۱۲۶۶ ق در تهران به قطع رحلی و با چاپ سنگی منتشر شد. و پس از آن، بارها در تهران، تبریز و بمبئی، همان چاپ افست گشت. چاپ دیگر صافی در چهار جلد است، با قطع وزیری و به تصحیح علامه شعرانی و تحقیق و تعلیق میرزاحسن حسینی‌ لواسانی.

💡 مرحوم علامه شعرانی که این تفسیر را تصحیح کرده‌است، در ارتباط با ابعاد مختلف آن با اشاره‌ای به منابع مؤلف (در جلد دوم نسخه تحقیق شده خود صفحه ۴–۵ چنین نوشته‌اند: