روز حشر

روز حشر. [ زِ ح َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روز قیامت. روز رستاخیز:
هرچه بر الفاظ خلق مدحت رفته ست
یا برود تا بروز حشر تو آنی.رودکی.بروز حشر که فعل بدان و نیکان را
جزا دهند بمکیال نیک و بد پیمای...سعدی.سر ز مستی برنگیرد تا بصبح روز حشر
هرکه چون من در ازل یک جرعه خورد از جام دوست.حافظ.ترسم که روز حشر عنان بر عنان رود
تسبیح شیخ و خرقه رند شراب خوار.حافظ.

روز قیامت. روز رستاخیز

💡 از چنان شایسته فرزند ارنیازد روز حشر سید کونین امیرالمؤمنین حیدر سزد

💡 مراد از اينكه در روز حشر، برانگيخته شدگان مى پندارند جز يك ساعت درنگنكردهاند

💡 153- آيا هر ستمكار جبّارى را وعده عذاب مى دهى ؟! پس بدان كه من همان ستمكارجبّارم. پس چون خدايت را در روز حشر ملاقات نمودى، او را بگو كه وليد مرا دريد (پارهكرد).

💡 نبود مجال پرسش خلق ار به روز حشر یک روزه خرج جود تو آرند در شمر

💡 هر که می داند شمار داغهای خویش را نیست روز حشر صائب در شمار عاشقان

💡 اگر در اين جمله متعرض اين نكته شد كه خلائق در روز حشر به غير از خدا ولى و ياورىندارند، براى اين بود كه با عقيده باطل الوهيت مسيح و ملائكه مقابله كرده باشد0