رجبه

لغت نامه دهخدا

( رجبة ) رجبة. [ رُ ب َ ] ( ع اِ ) دام گرگ. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). دام برای گرفتن شکار. ( از اقرب الموارد ). || ستون یا دیواری که زیر درخت پربار بنا کنند تا بر آن اعتماد کند. ج، رُجُب. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). بنایی که برای تکیه دادن درخت در زیر آن سازند. ( از اقرب الموارد ). || پیوند نخستین انگشت. ( ناظم الاطباء ). || حلقوم خر. ج، رَواجِب. ( ناظم الاطباء ).
رجبه. [ ] ( اِ ) گیاهی است که ساقه های نبات آن به لیف مشابه و از آن ستبرتر بود و چون خشک شود به خوشه انگور خشک شده ماند و او را طعم و بوی نباشد. ( از تذکره صیدنه ابوریحان بیرونی ).

جمله سازی با رجبه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در مظلوميت امام على عليه السّلام همين بس كه در وصيتى به فرزندانش فرمود: پس ازمرگ من، چهار قبر در چهار محل حفر كنيد تا كسى از قبر من آگاه نشود. (در مسجد كوفه،نجف، خانه جُعدة بن هبرِه و در رجبه ). از اين رو قبر آن حضرت تا پايان حكومت امويانپنهان و نامعلوم بود كه در عصر امام صادق عليه السّلام و يا به قولى عصر هارونالرشيد آشكار گرديد. اصول كافى ج 1 ص 456 - انوار البهيّه ص 68 - منتهى الامال ج 1 ص 132، تاريخ يعقوبى ج 2 ص 213، ارشاد مفيد ج 1 ص 8.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران