تیره بخت

💡 نشد جز سوختن از کوچه گردی حاصل عمرم به شهر تیره بختی مشعل شبگرد را مانم

💡 به شور فطرت من تیره بختی برنمی‌آید زبان شعله‌ام از دود نتوان ‌کرد خاموشم

💡 هیچ کس از ما لباس تیره بختی را نبرد روزگاری شد که چون کاکل سیه پوشیم ما

💡 بود ابروی او تیغ سیه تاب به خون تیره بختان داده است آب

💡 ز کاکل تو دل تیره بخت میجویم مرو بتاب و سر از من بهر بهانه مکش

💡 می شود احوال من روشن و کلک تیره بخت این چراغ کشته شمع انجمن باشد مرا

💡 آن مرد تیره بخت که تمام دارایی و زندگی خود را در آتش سوخت، اکنون با غم و اندوه بسیار در گوشه‌ای از شهر تنها نشسته است.

💡 در داستان‌های قدیمی، شخصیت‌های تیره بخت معمولاً با سختی‌های بسیار زیادی در زندگی روبرو می‌شوند تا در نهایت به آرامش برسند.

💡 او که از کودکی تیره بخت بوده و با سختی‌های فراوان بزرگ شده است، اکنون به موفقیت‌های بزرگی در زندگی دست یافته است.