تلعکبری

تلعکبری. [ت َل ْ ل ُ ع ُ ب َ ] ( اِخ ) ابواحمد هارون بن موسی بن احمدبن سعدبن سعید الشیبانی البغدادی المعروف بالتلعکبری الشیعی. وی در سال 385 هَ. ق. درگذشت او راست: الجوامع فی علوم الدین. ( از اسماء المؤلفین ج 2 ص 503 ).

💡 تلعکبری یکی از محدثان امامیه و اهل عراق است. وی به عنوان یکی از کسانی که بیشترین شنیده‌ها را در میان علمای بغداد دارد محسوب می‌شود.

💡 وی یکی از پر اهمیت‌ترین محدثان امامیه است از این رو که تمامی اصول و نگاشته‌هایی که متعلق به امامیه بوده است را در روایت داشته است. بسیاری از راویان نام وی را ثبت و ضبط کرده‌اند. وی در زنده نگه داشتن و برپایی سنت حدیثی عراق نقش مهمی داشته است و به عنوان حلقه اتصال میان نویسندگان متقدم امامیه و دانشمندان عصر طوسی محسوب می‌شود. شیخ طوسی، تلعکبری را یکی از افراد مورد اطمینان در علم رجال دانسته است. وی از بزرگترین شاگردان کلینی بوده چنان‌که از شاگردان خود تنها به نام وی در کتاب کافی اشاره کرده است.