بشان

بشان. [ ] ( اِ ) گرگ. || کرگدن: و فی بلاده، ( بلاد دهرم ) البشان المعلم و هو الکرگدن. ( اخبارالصین والهند ص 14 س 15 ).
بشان. [ ب ُ ] ( اِخ ) از قرای مرو است در سمت بالای شهر. ( از سمعانی ). از قرای مرو است. ( مرآت البلدان ج 1 ص 212 ) ( معجم البلدان ). شهری در خراسان قدیم در سمت خاوری هرات در دره هریرود بفاصله یک روز راه تا هرات. ( جغرافیای تاریخی سرزمینهای خلافت شرقی چ 1337 هَ. ش. بنگاه ترجمه و نشر کتاب ص 437 ).

از قرای مرو است در سمت بالای شهر ٠ از قرای مرو است ٠ شهری در خراسان قدیم در سمت خاوری هرات در در. هریرود بفاصل. یک روز راه تا هرات.

💡 آن سروری که بر نبی اندر غدیرخم نازل شدیش آیت بلغ بشان علیست

💡 «لیذهب» بشان که بوده و «یطهر» ز «یتلوه» شاهد به سوی که ایمی

💡 این روشنست کایت و المشس مُنزلست از پرتو ضمیر منیرت بشان چرخ

💡 برگ‌ گل بر شاخ‌ گل‌ گویی برون آورده بار گوهر کوه بدخش ازگوهر کوه بشان

💡 روح الامین که آیت قربت بشان اوست قاصر ز درک پایه ادنی مصطفی