جعد سا

جعدسا. [ ج َ ] ( اِ مرکب ) چیزی که بدان جعد بشویند مثل گل سرشوی. ( آنندراج ):
ز گل در خون سرشته جعدسایش
دل مژگان گزیده سنگ پایش.زلالی.

چیزی که بدان جعد بشویند مثل گاو سرشوی.

💡 ز زلف جعد چون سلسل بشد این حال من مشکل میان موج خون دل مرا تا چند بنشانی

💡 جعد بن بعجه كه يكى از خوارج بود به على (ع ) عرض كرد از خدا بترس ‍ براى آن كهخواهى مرد، فرمود: نه چنين است بلكه من به ضربتى دنيا را وداع خواهم گفت كه محاسنماز خون سرم خضاب خواهد شد و پيمان هم چنان بر اين پيمانه شده و كسى كه افترا زندزيانكار است.

💡 جعد بن بعجه كه يكى از خوارج بود به على (ع ) عرض كرد از خدا بترس ‍ براى آن كهخواهى مرد، فرمود: نه چنين است بلكه من ضربتى دنيا را وداع خواهم گفت كه محاسنم ازخون سرم خضاب خواهد شد و پيمان هم چنان بر اين پيمانه شده و كسى كه افترا زندزيانكار است.

💡 هر کجا ذکری از آن جعد معنبر کرده‌اند مشک چین را از خجالت خاک بر سر کرده‌اند

💡 آن جعد نه جعدست همه حلقه و بندست وان چشم نه چشم است همه خواب و خمار است

💡 مردى از خوارج بنام جعد بن بعجه به اميرالمؤمنين عليه السّلام گفت: يا على از خدابترس كه خواهى مرد!