لغت نامه دهخدا
زبان گنجشکی. [ زَ ن ِ گ ُ ج ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زبان ساختگی است مانند زبان زرگری و زبان مرغی و در برخی از شهرهای ایران هنگامی که میخواهند درباره مطلبی محرمانه گفتگو کنند بدان زبان تکلم میکنند. زبان گنجشکی به اندازه زبان زرگری شیوع ندارد و عده کمتری از آن آگاهند. ساختمان این زبان بدینگونه است که: در میان حروف کلمه «ج » و «ش » اضافه میگردد مانند: مشج نشج میش جی یاشجایشجم ( من نمیآیم ). مرحوم اب انستاس کرملی از زبانی به نام لسان العصافیر «زبان گنجشک » یاد کرده که در نواحی دروز وجود دارد ولی تفسیری که برای لسان العصافیر آورده با زبان زرگری منطبق است. رجوع به زقزقه و زبان زرگری شود.
