استیمان

استیمان. [ اِ ] ( ع مص ) استئمان. امان خواستن. ( زوزنی ). زنهار خواستن. از کسی زینهار خواستن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( مجمل اللغة ): از غایت اضطرار نه رعایت جانب اختیار را، در استیمان کوفتن گرفت. ( جهانگشای جوینی ). و باستغفار و استیمان پیش آیند. ( جهانگشای جوینی ). بعضی میگفتند برای استیمان است. ( جهانگشای جوینی ). || در امان درآمدن خواستن. ( مجمل اللغة ). || در زنهار کسی درآمدن. || پناه بردن به: با ایشان در استیمان بحصنی که روزی چند از آن جماعت ایمن تواند بود مشورت کرد. ( جهانگشای جوینی ). و اصحاب اشغال بقلعه مرغه استیمان کنند. ( جهانگشای جوینی ). || اعتماد کردن به. || امین یافتن کسی را. || سوگند دادن. || مبارک شدن.
استیمان.[ اَ / َ-َس ْ ] ( فعل ) َ-َستیمان. صیغه متکلم معالغیر. هستیمان. استیم. رجوع به استیم شود:
ما کار زمانه نیک دیدستیمان
از کار زمانه زآن بریدستیمان.؟

(اِ ) [ ع. ] (مص م. ) ۱ - امان خواستن. ۲ - در امان کسی درآمدن.

۱. (فقه ) به امانت گرفتن مال.
۲. امان خواستن، زینهار خواستن.

امان خواستن، زینهارخواستن، درزنهاروامان کسی در آمدن، استیمان: امان خواستن، زینهارخواستن، درزنهاروامان کسی در آمد
( مصدر ) ۱ - زینهار خواستن زنهار خواستن امان طلبیدن بزنهار کسی در آمدن. ۲ - در امان آمدن خواستن. ۳ - پناه بردن به. ۴ - حالت کسی که مال غیر بطور مشروع نزد او باشد.
هستیمان

امان خواستن.
در امان کسی درآمدن.

💡 هنک استیمان (هلندی: Henk Steeman; ۱۵ ژانویهٔ ۱۸۹۴ – ۱۶ فوریهٔ ۱۹۷۹) بازیکن فوتبال اهل هلند بود.

💡 قاعده استیمان یکی از قواعد فقهی است که در شرع و قانون مدنی کاربرد دارد.

💡 بر این قاعده استثناهایی وجود دارد که همگی تحت عنوان قاعده استیمان مطرح و بررسی می‌شوند و این گونه استیلاها را ید امانی می‌نامن