شیشه جان

شیشه جان. [ شی ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) مقابل سنگ جان. کنایه از نازک مزاج. ( آنندراج ). آنکه بسیار احتیاط سلامت و جان خویش کند. ( امثال و حکم دهخدا ):
تاجر ترسنده طبع شیشه جان
در طلب نی سود بیند نه زیان.مولوی.هر شیشه جان خزینه اسرار عشق نیست
ناموس شیشه ای است که در بار عشق نیست.صائب تبریزی ( از آنندراج ).رجوع به شیشه دل شود.

مقابل سنگ جان کنایه از نازک مزاج.

💡 اگر چه آینه‌ای شیشه جان ترم از اشک ••••• ز سنگ حادثه حاسدان نمی‌شکنم

💡 کو بخت که بر سنگ زنم شیشه جان را بر دوش اجل افکنم این بار گران را

💡 از سبک‌روحی ز بوی گل گرانی می‌کشم از پری آزار سنگ از شیشه جانی می‌کشم

💡 هر شیشه جان خزینهٔ اسرار عشق نیست ناموس شیشه‌ای ست که در بار عشق نیست

💡 چون تو از ما شیشه جانان می کنی پهلو تهی چیست حاصل از دل سنگ چو خارا داشتن؟