خرد و مرد

خرد و مرد. [ خ ُ دُ م ُ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) ته بساط و چیزهای سهل و ریز باشد.و در مؤید الفضلا خرد و مورد با واو معدوله در ثانی بمعنی ریزه ریزه و ترجمه منکسر نوشته اند. ( از برهان قاطع ). خرده مرده نیز گویند. ( انجمن آرای ناصری ) ( آنندراج ). ته کار. چیزهای بی ارج. ریز و میز:
گر بخواهد بزخم گرز کند
کوه را خرد و مرد و ریزبریز.فرخی.نفس و شیطان خواست خود را پیش برد
وآن عنایت قهر گشت و خرد و مرد.مولوی ( مثنوی ).چونکه روباهش بسوی برج برد
تاکند شیرش بجمله خرد و مرد...مولوی ( مثنوی ).خلعت و ادرار از راهش نبرد
کرد کُه را زَامر شاه او خرد و مرد.مولوی ( مثنوی ).نه هر بار خرما توان خورد و برد
که افتد که ناگه شود خرد و مرد.سعدی ( بوستان ).خضا؛ خرد و مرد شدن چیزی تر. ( منتهی الارب ). لری که بشتاب نماز را تمام کردن میخواسته است، سوره توحید رابدین گونه خوانده است: قل هو اﷲ احد با خرد و مردش کفواً احد. ( یادداشت بخط مؤلف ). || کلام بیهوده. کلام بی معنی و ناچیز. ( از ناظم الاطباء ).

( اسم ) ته بساط چیزهای خرد و ریز.
ریزه پاش چیزهای ریزه و کوچک

💡 شیشه ای بودش پر از نقش و خیال اوفتاد آن شیشه و شد خرد و مرد

💡 عقد کردش با امیر او را سپرد کرد خشم و حرص را او خرد و مرد

💡 به حق جمله اهل بیت اطهار کلان و خرد و مرد و زن به یکبار

💡 شیشهٔ پندار می بودش به دست اوفتاد و شیشه اش شد خرد و مرد

💡 چونک بر کوهش بسوی مرج برد تا کند شیرش به حمله خرد و مرد