جام باده بر سن

جام باده بر سنگ زدن. [ م ِ دَ / دِ ب َ س َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) قدح می را با سنگ شکستن. قدح شکستن:
هشیار کسی بود که با سیمبری
می نوشد و جام باده بر سنگ زند.خیام ( از فرهنگ ضیاء ).رجوع به جام بر سنگ زدن شود.

💡 ماییم و جام باده و رندی و عاشقی تا عاقبت شویم برین در چو خاک پست

💡 خواجو ز دور چرخ چو امروز فرصتست دریاب جام باده ی صافی و روی یار

💡 چون بلبل مست راه در بستان یافت روی گل و جام باده را خندان یافت

💡 مگذار در حریم خرابات، پای بحث [جایی] که جام باده بود نیست جای بحث

💡 به عیشق ره‌ندان سه‌رمه‌ست و مه‌دهوش به جام باده‌ی پیر مه‌ی‌فروش

💡 ما راز جام باده گلگون خراب كن زان پيشتر كه عالم فانى شود خراب (178)