امر به بخل

[ویکی فقه] امر به بخل (قرآن). بخل عبارت است از خودداری صاحب نعمت، از انفاق آنچه خداوند به وی ارزانی داشته در جایی که انفاق، محبوب و مطلوب است. علاوه بر مذموم بودن بخل، امر به بخل نیز از منظر قرآن کریم، مذموم بوده و خداوند برای امرکنندگان به بخل، وعده عذاب خوارکننده داده است.
امرکنندگان مردم به بخل ورزی، مورد تهدید الهی هستند:الذین یبخلون ویامرون الناس بالبخل ویکتمون مآ ءاتلـهم الله من فضله واعتدنا للکـفرین عذابا مهینا. «آنها کسانی هستند که بخل می ورزند، و مردم را به بخل دعوت می کنند، و آنچه را که خداوند از فضل (و رحمت) خود به آنها داده، کتمان می نمایند. (این عمل، در حقیقت از کفرشان سرچشمه گرفته؛) و ما برای کافران، عذاب خوارکننده ای آماده کرده ایم».
عدم محبوبیت امرکنندگان به بخل
امر مردم به بخل، موجب عدم محبوبیت در نزد خداوند می شود:... ان الله لایحب من کان مختالا فخورا• الذین یبخلون ویامرون الناس بالبخل.... «... زیرا خداوند، کسی را که متکبر و فخرفروش است، (و از ادای حقوق دیگران سرباز می زند،) دوست نمی دارد• آنها کسانی هستند که بخل می ورزند، و مردم را به بخل دعوت می کنند...»... و الله لایحب کل مختال فخور• الذین یبخلون ویامرون الناس بالبخل... «... و خداوند هیچ متکبر فخرفروشی را دوست ندارد!• همانها که بخل می ورزند و مردم را به بخل دعوت می کنند...».
← امر عملی به بخل
امر مردم به بخل، سبب قرار گرفتن در زمره کافران می شود:الذین... ویامرون الناس بالبخل... واعتدنا للکـفرین عذابا مهینا. «آنها کسانی هستند که بخل می ورزند، و مردم را به بخل دعوت می کنند، و آنچه را که خداوند از فضل (و رحمت) خود به آنها داده، کتمان می نمایند. (این عمل، در حقیقت از کفرشان سرچشمه گرفته؛) و ما برای کافران، عذاب خوارکننده ای آماده کرده ایم».
← حکمت عذاب خوارکننده
...

💡 و اصل این طریقت این است؛ چنان‌که یکی به نزدیک رُوَیم امد که: «مرا وصیتی کن.» بگفت: «یا بُنیَّ، لیسَ هذَا الأمرُ غَیْرَ بَذْلِ الرُّوحِ إنْ قَدرتَ عَلی ذلک و الّا فَلا تَشْتَغِلْ بِتُرَّهاتِ الصُّوفیّةِ. این امر به‌جز بذل جان نیست اگر توانی و الا به ترهات صوفیان مشغول مشو.»

💡 # همانطورى كه هر شخص و هر فردى موظف است كه خودش را اصلاح كند، موظف است كهديگران را هم اصلاح كند. اصل امر به معروف و نهى از منكر براى همين است كه جامعه رااصلاح كند.

💡 و گاه باشد که به این حال به حدی می رسد که آدمی در نزد خود بعضی امور را دلیل وقوع مکروهی بر خود قرار می دهد و به حدوث آن امر به غایت مضطرب و مشوش می شود، اگر چه آن امر مطلقا در زبان مردم مشهور به این نباشد

💡 محدث كبير علامه مجلسى: نيز يكى از علل نهضت مقدس زيد بن على را امر به معروف ونهى از منكر مى داند و مى فرمايد: (( و انما خرج لطلب ثار الحسين و الامر بالمعروف والنهى عن المنكر)). )) (293) او به خونخواهى امام حسين و بخاطر امر به معروف ونهى از منكر قيام كرد.

💡 گرچه آخوند خراسانى، شيخ عبدالله مازندارنى، ميرزا حسين تهرانى و عده اى ازروحانيان مشروطيت دفاع كردند، اما تصور آنها از مشروطيت حكومتى كه در آن، قدرتاستبدادى شاه و درباريان محدود شود و در طريق امر به معروف و نهى از منكر و دفعتعدى و تجاوز باشد.

💡 گريه مكن، من تو را بزودى به پدر و مادرت برمى گردانم. چون ايشان را ديدى بگومهموم نباشند زيرا كه حاكم و والى به زودىاموال شما را رد خواهد نمود و به علاوه هم احسان خواهد كرد، و بر آنها خواهد افزود. پسمرا امر به پوشيدن چشم نمود، چون گشودم خود را درياب خانه خود ديدم.