ابواسحاق شرف الدین شامی

[ویکی فقه] اَبواِسْحاقِ شامی، شرف الدین، از مشایخ بزرگ صوفیه در اواخر سدۀ ۳ و اوایل سدۀ ۴ق. او از مریدان مَمْشاد دینوری معروف به خدمت و تحت تربیت او به سر برد تا به کمال رسید.
ابواسحاق جامع میان علوم ظاهر و باطن و در زهد و ریاضت ممتاز بود، به نحوی که هر ۷ روز یک بار افطار می کرد. او را شیخی صاحب کرامت دانسته اند که به سماع نیز علاقه مند بود.
غلام سرور، خزینه الاصفیاء، ج۱، ص۲۳۹-۲۴۰، لکهنو، ۱۲۹۰ق.
گفته اند که استادش او را به هدایت مردم چشت ــ یکی از قراء هرات ــ مأمور کرد و او را خواجه اهل چشت خواند و چون او به چشت وارد شد، نزد مردم نیز به خواجه چشت شهرت یافت و سرسلسله فرقه چشتیه شد.
نوشاهی، سیدظریف احمد، ج۱، ص۱۴۸، شریف التواریخ، گجرات، ۱۳۹۹ق/۱۹۷۹م.
خواجه ابواسحاق تولد خواجه ابواحمد ابدال چشتی را بشارت داد و پیشگویی کرد که از این کودک خاندانی عظیم ظاهر خواهد شد.
جامی، عبدالرحمن بن احمد، ج۱، ص۳۲۳، نفحات الانس، به کوشش مهدی توحیدی پور، تهران، ۱۳۳۶ش.
...

💡 شرف الدین چو خران برد ترا پالان پیش کینه از وی بدل تو چو خر از پالان گر

💡 ز حسرت شرف الدین زمانه بر شرف است که صد هزارش درداست و هیچ دارو نیست

💡 برخی از منابع گفته‌اند شرف الدین قبل از مرگ، موسی صدر را به‌عنوان جانشین خود تعیین کرده بود. موسی صدر با بختیار موافقت کرد که با ساواک همکاری کند.

💡 صدر به‌طور غیر مستقیم و در جهتِ نیل به انتخاب خود به‌عنوان جانشینیِ عبدالحسین شرف الدین از طریق پسر عمه خود (سید احمد طباطبایی) با ساواک ارتباط می‌گیرد.

💡 یکی از شاگردان کرکی با نام شرف الدین یحیی بحرانی نیز اثری در این خصوص نگاشته‌است.

💡 از طرفی بروجردی با حکومت ارتباط خوبی داشت و در نهایت ساواک توانست موافقت او را جلب کرده و موسی صدر را با اعتبارات قابل توجهی به لبنان بفرستد. موسی صدر در سال ۱۳۳۴ شمسی-۱۹۵۵ میلادی به شهر سور رفته بود و با عبدالحسین شرف الدین که با وی نسبت فامیلی داشت دیدار کرده بود.