شرف الدین ابن حبیب

[ویکی فقه] اِبْن حَبیب، شرف الدین بن عبدالقادر بن برکات بن ابراهیم (پس از ۱۰۰۵ق / ۱۵۹۷م )، فقیه حنفی، مفسر، نحوی از مردم غزّه (در جنوب فلسطین ) است.
از زندگی وی اطلاع چندانی در دست نیست. تنها مطلبی که درباره او نقل کرده اند تبادل نامه های علمی با شیخ حسن بورینی (د ۱۰۲۴ق / ۱۶۱۵م ) است که در نامه ای از ابن حبیب راجع به نکته ای در تفسیر ابوالسعود بن محمد عمادی مفتی قسطنطنیه بر آیه ۱۶ سوره فرقان سؤال کرد و ابن حبیب در پاسخ آن رساله ای به نام "ارواء الصادی فی الجواب عن ابی السعود العمادی" نوشت. بورینی در آن تأمل کرد، پاره ای از جواب را ستود و برخی دیگر را رد نمود و نظرات خود را در یک رساله برای ابن حبیب ارسال داشت. آنگاه شرف الدین رساله دیگری موسوم به "الارج العبهری و الجادی فی الدفع عن ارواء الصادی "در جواب ایراد بورینی و شرح بیشتر گفتار ابوالسعود نوشت و این ۳ رساله را به ترتیب زمان نگارش در یک کتاب گرد آورد و نامش را "محاسن الفضائل بجمع الرسائل" نهاد.
وفات
تاریخ درگذشت ابن حبیب معلوم نیست، لیکن از تاریخ اتمام تعلیقه اش بر کتاب "الاشباه و النظائر" چنین برمی آید که تا سال ۱۰۰۵ق زنده بوده است.
آثار
آثار او عبارتند از:۱. "تحریر الافکار فی مسألة الاقرار" که در کتابخانه ظاهریه دمشق موجود است. ۲. "تنویر البصائر در علم اصول " که حاشیه ای است بر "الاشیاء و النظائر"، تألیف ابن نُجیم از این اثر نسخه هایی در کتابخانه های خدیویه، تیموریه، ظاهریه موجود است.۳. "رسالة فی عصمة الانبیاء" که نسخه ای از آن در کتابخانه قلیچ علی پاشا ( ترکیه ) وجود دارد.۴. "قواطع البرهان فی توجیه مسألة قاضی خان" که نسخه ای از آن در کتابخانه بریل نگهداری می شود. گویا او تحریراتی بر کتاب "دُرّر و غُرّر" در علم فقه نیز داشته است.