فراهیدی
این کلمه، یک صفت نسبی است که به فرد یا شیئی منتسب به منطقه‌ای به نام فراهید اشاره دارد. فراهید نام محلی بوده که خود، زیرمجموعه یا منسوب به ازد محسوب می‌شده است. این ساختار نشان‌دهنده اهمیت ثبت نسب و انتساب در منابع تاریخی و جغرافیایی قدیمی است که سمعانی، به عنوان یکی از منابع اصلی انساب و تاریخ، به آن اشاره کرده است. واژه فراهیدی در ادبیات تاریخی و جغرافیایی به عنوان یک علامت انتساب به کار رفته است. این انتساب، به طور مشخص، ریشه در منطقه‌ای تاریخی به نام فراهید دارد. استناد به منابعی چون سمعانی که معمولاً در حوزه علم رجال، انساب و تاریخ جغرافیا فعال بوده است، بر اعتبار این نسبت می‌افزاید. این قبیل عناوین، در عصر خود، هویت فرد را در بستر اجتماعی و مکانی او تعریف می‌کردند و نشانگر خاستگاه اصلی فرد یا خاندان مورد نظر بودند.
لغت نامه دهخدا
فراهیدی. [ ف َ ] ( ص نسبی ) منسوب به فراهید که از ازد است. ( سمعانی ). رجوع به فراهید شود.
فرهنگ فارسی
منسوب به فراهی که از ازد است
جمله سازی با فراهیدی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نَضر بن شُمَیل مازِنی (۷۴۰-۸۱۹) نحوی و محدث عربی ایرانی مروی بود. نزد خلیل فراهیدی در بصره نحو آموخت، با مأمون در مرو همنشین بود.
💡 ابوعلی فراهیدی یکی از بزرگترین دانشمندان زبان‌شناس در تاریخ اسلام بود که نقش بسیار مهمی در تدوین قواعد نحو و صرف زبان عربی ایفا کرد.
💡 بسیاری از متخصصان زبان و ادبیات، اثرات علمی فراهیدی را پایه و اساس اصلی برای درک دقیق ساختار دستوری زبان‌های سامی و عربی می‌دانند.
💡 مطالعه روش‌های آموزشی و نحوی که فراهیدی ابداع کرده بود، هنوز هم برای دانشجویان و پژوهشگران علوم زبان در سراسر جهان بسیار ارزشمند و کاربردی است.
