Kit-Cat Club

💡 Historians argue whether the Kit Cat Club mattered more culturally or politically; the answer, predictably, is both.

مورخان بحث می‌کنند که آیا باشگاه کیت کت از نظر فرهنگی یا سیاسی اهمیت بیشتری داشته است؛ پاسخ، همانطور که قابل پیش‌بینی است، هر دو است.

💡 At the Whigs' Kit-Cat Club, Addison and Congreve fellowshipped with statesmen and lords; at the Tories' Scriblerus, Swift and his friends forgathered.

در باشگاه کیت-کت ویگ‌ها، آدیسون و کانگریو با دولتمردان و اشراف معاشرت می‌کردند؛ در اسکریبلروس توری‌ها، سویفت و دوستانش گرد هم می‌آمدند.

💡 A play set in the Kit Cat Club let audiences watch gossip become policy in candlelit rooms.

نمایشی که در باشگاه کیت کت اجرا می‌شد، به تماشاگران اجازه می‌داد تا در اتاق‌هایی با نور شمع، شاهد تبدیل شایعات به سیاست باشند.

💡 The Kit Cat Club gathered poets and politicians over beef and wine, where toasts doubled as networking centuries before hashtags.

باشگاه کیت کت شاعران و سیاستمداران را دور هم جمع می‌کرد و گوشت گاو و شراب می‌خورد، جایی که نوشیدن چای قرن‌ها قبل از هشتگ‌ها، به عنوان شبکه‌سازی نیز عمل می‌کرد.

💡 As a member of the fashionably rowdy London Kit-Cat Club I assumedly viewed with alarm the publicity which it received last week, due to the shocking behavior of a Lord.

به عنوان عضوی از باشگاه شیک و پرسروصدای Kit-Cat لندن، ظاهراً با نگرانی به تبلیغاتی که هفته‌ی گذشته به خاطر رفتار تکان‌دهنده‌ی یک لرد صورت گرفت، نگاه کردم.