افوه

افوه. [ اَف ْ وَه ْ ] ( ع ص ) مرد فراخ دهن و برآمده دندان و درازدندان. ( منتهی الارب ).

مرد فراخ دهن و بر آمده دندان و دراز دندان.

💡 و اما ((شيوا)) كه خداى كون و فساد و آفرينش و مرگ است، داراى مظهرى است به نام((لينگا)) كه مجسمه او را به شكل آلت تناسلى مرد ترسيم كرده اند و هميشه((شيوا)) و ((لنگا)) در افوه با هم دلبستگى دارند و لذا مردم هند به شيوا((شيوالنگا)) مى گويند و شيوا غالبا با دو خداى خون آشام ديگر بنام ((دوگا)) و((گالى )) شريك و همكار تلقى مى شود.