شاشبند. [ ب َ ] ( نف مرکب ) که شاش را ببندد. || ( اِ مرکب ) بندآمدگی بول در مثانه و راه خروج نیافتن آن. بیماریی که بسبب آن بول در مثانه بماندو راه بیرون آمدن نیابد. ( از فرهنگ نظام ذیل شاشبندشدن ). احتباس بول. حبس البول. حُبسَه اُسرُالبَول.
(بَ ) (اِمر. ) ۱ - مرضی که بر اثر آن بول از مجری خارج نشود و شخص نتواند ادرار کند، حبس البول. ۲ - (کن. ) نهایت ترس و اضطراب.
مرضی که به سبب آن بول از مجرای ادرار خارج نمی شود و مریض نمی تواند ادرار کند.
مرضی که بر اثر آن بول از مجری خارج نشود و شخص نتواند ادرار کند حبسالبول.
مرضی که بر اثر آن بول از مجری خارج نشود و شخص نتواند ادرار کند، حبس البول.
نهایت ترس و اضطراب.
