دونم

دونم. [ دُ ن َ ] ( ص مرکب ) نیم خشک. کمی از تری مانده. میان خشک و تر. نه خشک و نه تر. نه خشک خشک و نه تر تر. ( یادداشت مؤلف ).
- دونم شدن؛ کمی خشک شدن. به خشکی نزدیک شدن. به حالی میانه تری و خشکی درآمدن.( یادداشت مؤلف ).
دونم. [ دُ ن ِ ] ( ترکی، اِ )واحد مساحت مساوی چهل قدم مربع. ( یادداشت مؤلف ).

واحد مساحت مساوی چهل قدم مربع.

💡 شمشیر برآور که مرادم سر سعدیست ور سر ننهم در قدمت عاشق دونم

💡 مدح گفتم اینکه من بحر علومم در نگر دونم ار گویم که تو بحر سخائی زر بیار

💡 هرچند که من ناکس و دونم ای دوست یک بار ببین که بی تو چونم ای دوست

💡 مدتی گردون دونم خسته و آزرده داشت از فراق افضل آفاق و یار اشتیاق

💡 و میومد تو مسجد «کوچه دردار» و وقتی نماز تموم می‌شد، پیرهن مراد بخیه می‌زد؛ ولی هیچ فایده نداشت. بی‌چاره بختش کور کور بود. خودش می‌گفت: «نمی دونم،

💡 با توجه به این اثر، می‌توان تحلیل کرد که در ابتدا گچ به صورت تخته ریخته شده و پیش از گیرش کامل، حالت دونم، خطوط اصلی خط اندازی شده و