خدا خوان

خداخوان. [ خ ُ خوا / خا ] ( نف مرکب ) خدایادکننده. خداخواننده. || ( اِ مرکب ) انگشت سبابه. ( از ناظم الاطباء ). انگشت شهادت. ( آنندراج ).

خدا یاد کننده خدا خواننده

💡 زاهد ار چشم یقین باز گشاید بیند ز خدا خوان بخدا دان ز سمک تا بسما

💡 گر خدا خوانی مکن اسرار عرفان فاش فاش ور خدا دانی، بیا، اسرار حق اظهار کن

💡 گهی کاندر بلا مانی......... خدا خوانی چو بازت عافیت بخشد سر از طاعت بگردانی

💡 صوفی مشو گران جان، صافی شو و خدا خوان پابند و بنده ی نان، کی روی در خدا کرد؟

💡 چو از آه خدا خوانان برافتد ملک سلطانان نباید پادشاهان را ستم بر پاسبان کردن