حضرت محمد بن عبدالله

[ویکی فقه] حضرت محمد بن عبدالله (صلی الله علیه و اله وسلّم). حضرت محمد بن عبدالله (صلی الله علیه و آله وسلّم)، از نسل حضرت ابراهیم (علیه السّلام)، آخرین پیامبر الهی، در ۱۷ ربیع الاول عام الفیل در شهر مکه به دنیا آمد و در سنین کودکی والدین خود را از دست داد و تحت کفالت پدر بزرگ و عموی خویش قرار گرفت و در جوانی به محمد امین شهرت یافت. نبی مکرم اسلام در سن ۴۰ سالگی به پیامبری برگزیده شدند و بعد از ۲۳ سال تلاش در راه اعلای کلمه توحید و تبلیغ اسلام، پس از انتصاب علی بن ابی طالب (علیه السّلام) به جانشینی خویش، در سن ۶۳ سالگی به دیار باقی شتافتند.
به شهادت تاریخ پیـامبر اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) در یکی از تاریک ترین اعصار بشریت؛ عصری که آدمیان جز شرک و بت پرستی، ستم به زیردستان و بـردگان نـمی شناختند و مورخین نام آن را «عصر جاهلی» گذارده اند، به دنیا آمدند. امام علی (علیه السّلام) درباره اوضاع اعراب در عصر جاهلیت چنین می فرماید: خداوند پیغمبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) را به رسالت مبعوث ساخت، که جهانیان را بیم دهد، و امین آیات وی باشد، در حالی که شما ملّت عرب بدترین دین و آیین را داشتید، و در بدترین سرزمین ها زندگی می نمودید، در میان سنگ های خشن و مارهایی که فاقد شنوایی بودند (و به همین جهت از هیچ چیز نمی ترسیدند!) آب های آلوده را می نوشیدید، و غذاهای ناگوار را می خوردید، خون یکدیگر را می ریختید، و پیوند خویشاوندی را قطع می نمودید، بت ها در میان شما برپا بود (و پرستش بت شیوه و آیین شما) و گناهان سراسر وجود شما را فرا گرفته بود. آن حضرت در روز جمعه ۱۷ ربیع الاول «عام الفیل» یعنی سالی که قوم فیل برای تخریب خانه کعبه و اشغال مکه به حجاز آمدند، در شهر مکه بعد از طلوع فجر، در میان چنین قومی به دنیا آمدند و حامل رسالتی گردیدند که عصاره تمام ادیان الهی قبل از خود و خاتم تمامی انبیا و رسولان الهی گردیدند.
[ویکی فقه] حضرت محمد بن عبدالله (صلی الله علیه و اله وسلم). حضرت محمد بن عبدالله (صلی الله علیه و آله وسلّم)، از نسل حضرت ابراهیم (علیه السّلام)، آخرین پیامبر الهی، در ۱۷ ربیع الاول عام الفیل در شهر مکه به دنیا آمد و در سنین کودکی والدین خود را از دست داد و تحت کفالت پدر بزرگ و عموی خویش قرار گرفت و در جوانی به محمد امین شهرت یافت. نبی مکرم اسلام در سن ۴۰ سالگی به پیامبری برگزیده شدند و بعد از ۲۳ سال تلاش در راه اعتلای کلمه توحید و تبلیغ اسلام، پس از انتصاب علی بن ابی طالب (علیه السّلام) به جانشینی خویش، در سن ۶۳ سالگی به دیار باقی شتافتند.
به شهادت تاریخ پیـامبر اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) در یکی از تاریک ترین اعصار بشریت؛ عصری که آدمیان جز شرک و بت پرستی، ستم به زیردستان و بـردگان نـمی شناختند و مورخین نام آن را «عصر جاهلی» گذارده اند، به دنیا آمدند. امام علی (علیه السّلام) درباره اوضاع اعراب در عصر جاهلیت چنین می فرماید: خداوند پیغمبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) را به رسالت مبعوث ساخت، که جهانیان را بیم دهد، و امین آیات وی باشد، در حالی که شما ملّت عرب بدترین دین و آیین را داشتید، و در بدترین سرزمین ها زندگی می نمودید، در میان سنگ های خشن و مارهایی که فاقد شنوایی بودند (و به همین جهت از هیچ چیز نمی ترسیدند!) آب های آلوده را می نوشیدید، و غذاهای ناگوار را می خوردید، خون یکدیگر را می ریختید، و پیوند خویشاوندی را قطع می نمودید، بت ها در میان شما برپا بود (و پرستش بت شیوه و آیین شما) و گناهان سراسر وجود شما را فرا گرفته بود. آن حضرت در روز جمعه ۱۷ ربیع الاول «عام الفیل» یعنی سالی که قوم فیل برای تخریب خانه کعبه و اشغال مکه به حجاز آمدند، در شهر مکه بعد از طلوع فجر، در میان چنین قومی به دنیا آمدند و حامل رسالتی گردیدند که عصاره تمام ادیان الهی قبل از خود و خاتم تمامی انبیا و رسولان الهی گردیدند.
ولادت پیامبر
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلّم) از نسل حضرت ابراهیم (علیه السّلام) و از سلاله موحدین به الله، هنگام طلوع فجر روز جمعه ۱۷ ربیع الاول عام الفیل برابر با سال ۵۷۰ میلادی در مکه به دنیا آمد؛ در حالیکه مضاهر شرک و بت پرستی در اقصی نقاط عالم دچار تزلزل گشت و به خاموشی گرائید و نور حضرت سراسر عالم امکان را روشن نمود.
← نسب پیامبر
نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) در دوران کودکی، پدر و مادر خود را از دست داد و در حالی که یتیم بود، در پناه الهی قرار گرفت و عبدالمطلب سرپرستی ایشان را به عهده گرفت در حالی که او را بسیار دوست می داشت. تربیت و پرورش محمد (صلی الله علیه و آله وسلّم) خداوند متعال با تربیت از شـرح صدر و گشادی سینه که این نیز موهبتی الهی بود، آمادگی درک حقایق را پیدا کرد.
← کودکی پیامبر در قرآن
...

💡 تو اى خواننده گرامى بايد توجه كنى كه قطعا سخن درست محكم و استوارى كه بهدلائل قطعى از عقلى و نقلى مسلم و روشن شده اين عقيده است كه هر آن چه از قرآن كريم دردسترس مردم هست تمامش چيزهائى است كه خداوند بلند مرتبه بر پيامبرش آخرينبرانگيختگان، حضرت محمد بن عبدالله (ص ) فرو فرستاده، و هيچگونه كم و زيادى درآن نشده و دليل اين عقيده اين است كه:

💡 بسيارى از احكام دينى به طورى از واضحات و ضروريات شده است كه اگر از او سؤال شود، بايد سؤ ال كننده را جزو ديوانگان و بيخردان شمرد، مانند آنكه كسى بگويد:از كجا كه حضرت محمد بن عبدالله دعوى پيغمبرى كرد، و از كجا كه قرآن كتاب دينىاست ؟ همين طور كه اينها جوابى جز استهزا ندارد، اگر كسى همه سؤال كند به چه دليل قانون اسلام براى هميشه است، و پيغمبر اسلام پييغمبر آخر الزمان وآخر پيمبران است، جوابى جز استهزا ندارد.