عبدالله بن جعفر در کربلا

[ویکی فقه] عبدالله بن جعفر بن ابیطالب در سال اول هجری در حبشه به دنیا آمد و از صحابه پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) و شوهر حضرت زینب (سلام الله علیها) می باشد، که برای جلوگیری از شهادت امام حسین (علیه السّلام) چندین کار انجام داد از جمله ارسال نامه و درخواست کردن از حضرت برای انصراف از سفر و گرفتن امان نامه از والی مکه و همراه ساختن دو تن از فرزندانش با حضرت امام حسین (علیه السّلام) در سفر کربلا.
عبدالله بن جعفر بن ابیطالب در سال اول هجری در حبشه به دنیا آمد.
← اولین مولد مهاجران به حبشه
وقتی به مردم مدینه خبر رسید که امام حسین (علیه السّلام) قصد دارد از مکه به سمت عراق حرکت کند، عبدالله بن جعفر همسر حضرت زینب (سلام الله علیها) نامه ای برای آن حضرت نوشت و از حضرت درخواست کرد که به مدینه بازگردد، چرا که بیم کشته شدن خودش و خاندانش وجود دارد.از امام سجاد (علیه السّلام) روایت شده: وقتی از مکه خارج شدیم نامه عبدالله بن جعفر همراه دو پسرش عون و محمد رسید که به پدرم حسین بن علی (علیه السّلام) نوشته بود: «... تو را به خدا، وقتی این نامه را دیدی بازگرد که بیم دارم این سفر که در پیش داری باعث نابودی تو و خاندانت شود. اگر کشته شوی نور زمین خاموش شود. که تو راهنمای هدایت جویانی و امیر مؤمنان، در رفتن شتاب مکن که من از دنبال نامه می رسم.»
گرفتن امان از والی مکه برای امام
سپس عبدالله بن جعفر که به مکه آمده بود، نزد عمرو بن سعید، فرماندار مکه رفت و از او خواست نامه ای به امام حسین (علیه السّلام) بنویسد و او را امان داده و با وعده نیکی از او بخواهد که بازگردد.» عمرو بن سعید گفت: «هر چه می خواهی بنویس و پیش من آر تا مهر بزنم.» «اکتب ما شئت و اتنی به حتی اختمه» عبدالله بن جعفر نامه را نوشت و پیش عمرو بن سعید برد و به او گفت:«مهر بزن و همراه برادرت یحیی بن سعید بفرست که کاملا مطمئن شود و بداند که قضیه جدی است.» «و یعلم انه الجد منک» عمرو بن سعید پذیرفت.امام حسین (علیه السّلام) در این زمان از مکه خاج شده بود و به سمت عراق در حرکت بود، یحیی بن سعید و عبدالله بن جعفر خدمت امام حسین (علیه السّلام) رسیدند یحیی نامه را به حضرت داد دراین نامه آمده است:«... از عمرو بن سعید به حسین بن علی علیه السلام، اما بعد،... شنیدم جانب عراق روان شده ای خداوند تو را از مخالفت به دور بدارد که می ترسم باعث کشته شدنت شود. من عبدالله بن جعفر و یحیی ابن سعید را پیش تو فرستادم. با آنها پیش من بیا که به نزد من امان داری و من نسبت به تو با نیکی و ادب رفتار خواهم کرد. خدا را بر این شاهد و ضامن و مراقب می گیرم. …» امام حسین (علیه السّلام) که پیش از این تصمیم جدی خویش را به منظور رفتن به کربلا گرفته بود، به او نوشت: «برای من امان نامه نوشته ای، بهترین امان، امان خداست... از خدا می خواهیم که در این دنیا ترسی دهد که به روز رستاخیز موجب امان شود. اگر از آن نامه قصد رعایت و نیکی نسبت به من داشته ای خداوند در دنیا و آخرت به تو پاداش دهد، و السلام.»
خواب حضرت امام حسین
...

💡 حديث: 1 ابى رحمه اللهقال حدثنى عبدالله بن جعفر عن محمد بن الحسين عن صفوان عن كليب الصيداوى عن ابىعبدالله عليه السلام قال مكتوب فى التوراه آن بيوتى فى الارض المساجد فطوبىلمن تطهر فى بيته ثم زارنى و حق على المزور آن يكرم الزائر.

💡 عبدالله بن جعفر طيار از لشكر خواست تا جمع شوند، بيش از هزار مرد جنگى اجتماعكردند، سپس با يارانش به لشكر معاويه حمله كردند، و پيكار شديدى بين دو طرف روىداد. در اين روز جماعت كثيرى از اهل شام كشته و هلاك شدند.

💡 عبدالله بن جعفر را بر اسراف ورزى، نكوهش كردند و او گفت: خداى تعالى مرا عادتداده است كه بر من ببخشايد و من نيز او را عادت داده ام كه بر بندگانش برترى دهم. واينك ! از آن مى ترسم كه چون ترك عادت كنم، او نيز ترك عادت كند.

💡 و باز ترسيدم كه عبدالله بن جعفر و محمد بن حنيفه كشته شوند. زيرا مى دانستم كه ايندو، فقط به خاطر من در اين جنگ شركت كرده اند. و گرنه خود را به خطر نمى انداختند.به اين جهت به خواسته مردم تن دادم و خدا نيز چنين خواسته بود.

💡 پيامبرصلى الله عليه و آله جز حسن و حسين و عبدالله بن جعفر و عبدالله بن عباس (رضىالله عنهم ) با كودكى كه به سن احتلام (بلوغ ) نرسيده بود بيعت نكرد.)