ترسانی

ترسانی. [ ت َ رَ ] ( ص نسبی ) منسوب است به ترسان که بگمان من قریه ای است از قرای حمص. ( سمعانی ).

منسوب است به ترسان که بگمان من قریه ایست از قرای حمص.

💡 باده‌ای گر تو ز تلخی ویم بیم دهی ساده‌ای گر مگسان را تو بخوان ترسانی

💡 به طعن و سرزنش، ای پندگو، چه ترسانی سر مرا که قدمگاه سنگ مرد و زن است

💡 چرا ترسانی ای زهره ندیده از آن اینجا توئی بهره ندیده

💡 محب آل پیغمبر نمیسوزد در آتش فیض چو دارم مهرشان در دل چه ترسانی ز نیرانم

💡 مگو با من که در کویم بلا و فتنه می بارد ز بارانم چه ترسانی، حدیث تیر باران گو

💡 چند یغما ز نهیب فلکت ترسانی‌‌؟ آخر از سیل چه اندیشه بود ویران را‌‌؟