بمصر

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ب (۲۶۴۹ بار)مصر (۵ بار)
حدّ و مرز میان دو چیز یا دو قطعه زمین. شهر را از آن مِصْر گویند که محدود است در قاموس و اقرب و منجد مصر را شهر معنی کرده نه مملکت. راغب گفته: مِصْر بهر بلد مَمْصُور (محدود) گفته می‏شود در المنجد گفته: مصر شهر قاهره است و به همه مملکت نیز گفته می‏شود. این کلمه پنج بار در قرآن کریم ذکر شده درچهار محل مراد از آن مصر فرعون است و ظاهراً گاهی مراد از آن شهر است مثل. و شاید از. و از. نیز شهر مراد باشد. ولی از. ظاهراً مراد مملکت است. *. این سخن موسی «علیه السلام» به بنی‏اسرائیل است آنگاه که از او عدس، پیاز، گندم و غیره خواستند به قولی مراد از آن مصر معروف بود در اینصورت صرف آن در اثر خفّت است چنانکه راغب گفته و به قولی مراد شهری از شهرها بود یعنی به شهری از شهرها وارد شوید آنچه خواهید بدست آورید.

💡 آيات (88) تا (89): و اءوحينا إ لى موسى و اءخيه اءن تبوءا لقومكما بمصر بيوتا و اجعلوا بيوتكم...

💡 کتّانی گوید چون زقّاق فرمان یافت حجّت درویشان بریده شد از رفتن بمصر.

💡 تو چه یوسفی خدا را که بمصر خوبروئی دو جهان گرت بیارند بها که رایگانی

💡 127-احقاق الحق، ج 12 ص 429 - نورالابصار ط. العثمانيه بمصر ص 220.

💡 و اوحينا الى موسى و اخيه ان تبوء القومكما بمصر بيوتا و اجعلوا بيوتكم قبلةاقيموا الصلوة و بشرالمؤ منين