بشاپور

بشاپور. [ ب ِ / ب َ ] ( اِخ ) شاپور. بشاور. بشاوپور. بشاوور. این کلمه در اصل به شاپور یا. وه شاپور بمعنی شاپورنیک است. کرسی نشین قدیم کوره شاپورخره فارس است. رجوع به جغرافیای تاریخی سرزمینهای خلافت شرقی چ 1337 هَ. ش. بنگاه ترجمه ونشر کتاب ص 283 شود. از اعمال کوره شاپورخوره ( بشاوپور ) فارس است. ابن البلخی آرد: بشاپور را بتازی بشاوور نویسند و اصل آن بی شاپور است تخفیف را، «بی » از آن بیفکنده اند و شاپور نویسند و بناءِ این شهر بروزگارقدیم طهمورث کرده بود بوقتی که در پارس جز اصطخر هیچ شهری نبود و نام آن در آن وقت دین دلا بود و چون ذوالقرنین به پارس آمد آن را خراب کرد چنانکه پست شد. پس چون نوبت پادشاهی به شاپوربن اردشیر رسید آن را از نو بنا کرد و عمارت آن بجای آورد و نام خویش بر آن نهاد. و هر شهر که این شاپور کرده است نام خود بر آن نهاده است چنانکه یاد کرده آمده است و این بشاپور شهری است هوای آن گرمسیر است و جهت شمال آن بسته است از این جهت بیمارناک و عفن است و آب آن از رودی بزرگ است که آن را رود به شاپور گویند. رودی است بزرگ و به حکم آنکه برنج زار است آب آن وخیم باشد و ناگوار اما چندان درختستان میوه های گوناگون و نخل و خرما و ترنج و نارنج و لیمو باشدآنجا که هیچ قیمت نگیرد و آینده از آن بازندارند و مشمومات چون نیلوفر و نرگس و بنفشه و یاسمن سخت بسیار بود و از آنجا ابریشم بسیار خیزد بسبب آنکه درخت توت بسیار باشد و عسل و موم ارزان بود هم آنجا و هم به کازرون و در این سالها از ظلم ابوسعید خراب شده بود و اکنون به فر دولت قاهره ثبتها اﷲ عمارت پذیرد و جامع و منبر دارد و مردم آنجا متمیز باشد. ( از فارسنامه ابن بلخی چ 1339 هَ. ق. کمبریج ص 126 و 127 ).
بشاپور. [ ب ِ / ب َ ] ( اِخ ) ( نهر... ) رودیست بزرگ بشهر بشاپور فارس و آبش، ( آب شهر بشاپور ) از رود بزرگ که بدین شهر بازخوانند. ( نزهةالقلوب چ 1331 هَ. ق. لیدن ص 126 ). و آب آن از رودی بزرگ است کی آن را رود بشاپور گویند، رودی است بزرگ و بحکم آنک برنج زار باشد آب آن وخیم باشد و ناگوار. ( ص 142فارسنامه ابن البلخی ). نهر بشاپور، منبع این نهر از قهستان بشاپور است و بشاپور و نواحی آن را آب دهد و ضیاع خشت را و دیه مالک را آب دهد و میان جنانا و ماندستان در دریا افتد. ( ص 152 فارسنامه ابن البلخی ).

رودیست بزرگ بشهر بشاپور فارس و آبش از رود بزرگ که بدین شهر باز خوانند. و آب آن از رودی بزرگ است که آنرا رود بشاپور گویند رودی است بزرگ و بحکم آنک برنج زار باشد آب آن وخیم باشد و ناگوار. نهر بشاپور منبع این نهر از قهستان بشاپور است و بشاپور و نواحی آنرا آب دهد و ضیاع خشت را و دیه مالک را آب دهد و میان جنانا و ماندستان در دریا افتد.

💡 بشاپور ستمگر نامه فرمود که تا حالی دبیرش خامه فرسود

💡 همی‌راند آن پیل تامیمنه بشاپور گفت ای بد بدتنه

💡 گرانمایه خسرو بشاپور گفت که آن نامه با رای او بود جفت