لغت نامه دهخدا
بسکل. [ ب ُ ک َ ] ( ع ص، اِ ) اسب رمان که سپس همه آید. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
بسکل. [ ب ُ ک َ ] ( ع ص، اِ ) اسب رمان که سپس همه آید. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
اسب رمان که سپس همه آید ٠
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بسکل ز جز این عشق اگر دُر یتیمی زیرا که جز این عشق تو را خویش و پدر نیست
💡 بسکل ز بیاصولان مشنو فریب غولان که تو از شریف اصلی که تو از بلند جایی
💡 بسکل این حبلی که حرص است و حسد یاد کن فی جیدها حبل مسد
💡 بگسل از لنگر اندر این دریا ترک بسکل کن و گزین در را