برشو

برشو. [ ب َ ش َ / شُو ] ( اِ مرکب ) آسانسور. ( یادداشت بخط مؤلف ). بررو.

آسانسور بررو.

💡 کنون ساز کین پوش برشو به زین سپه ساز و رو کن سوی رزم و کین

💡 برشو ای رایت روز از در شرق بشکف ای غنچهٔ صبح از بر کوه

💡 چون کلوخی به صفت تو به هوا برنپری به هوا برشوی ار بشکنی و گرد شوی

💡 سر کمالت از بر است، از بر عرش برشوی نیست جهانت سدره‌ای از سر سدره بگذری

💡 تو با شاه برشو به بالای تند ز پیران و لشکر مشو هیچ کند

💡 کسی را که آسوده‌تر زین گروه به بیژن بمان و تو برشو بکوه