گلاب گیر

گلاب گیر. [ گ ُ ] ( نف مرکب ) گلاب گیرنده.آنکه گلاب تهیه کند: و مثال برآمدن و باز فرودآمدن این بخارها و رطوبت ها همچون کارگاه گلابگیران است. ( ذخیره خوارزمشاهی ). و رجوع به گلابگر شود.

کسی که پیشه اش گرفتن گلاب از گل می باشد.

( صفت ) آنکه گلاب استخراج کند کسی که گلاب تهیه کند: و مثال بر آمدن و باز فرود آمدن این بخار ها و رطوبتها همچون کارگاه گلابگیران است.

💡 جز آنچه داده اند به هرکس، ازو مخواه از شمع روشنایی و از گل گلاب گیر

💡 هنگام عرق گیری و گلاب گیری از این گیاهان,عصاره این گیاهان به صورت مجزا تهیه می شود.

💡 ضایع مکن درین چمن اوقات خویش را گل چیده ایم ما، تو بیا و گلاب گیر

💡 از ضعف دل بمیر و مکش منت کسی از دود آه قوت بوی گلاب گیر

💡 گلچینی خیال به امید واگذار چون یأس از گداز دو عالم گلاب‌ گیر