چاه رستم

چاه رستم. [ هَِ رُ ت َ ] ( اِخ ) چاهی که رستم را شغاد برادرش بلطائف الحیل در آن انداخته بود و آن چاه را بشمشیر و سنانها پرساخته. ( آنندراج ):
مسکن دیو سفید آمد بخاریها ز برف
چاهها چون چاه رستم شد ز یخ شمشیردار.اشرف ( از آنندراج ).آن زنخدانی که باشد چاه یوسف از صفا
پرسنان آخر ز خط چون چاه رستم میشود.اشرف ( از آنندراج ).
چاه رستم. [ رُ ت َ ] ( اِخ ) ده کوچکی است از بخش راین شهرستان بم که در 11 هزارگزی شمال راین و2 هزارگزی راه مالرو کرمان به راین واقع شده و یک خانوار سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).
چاه رستم. [ رُ ت َ ] ( اِخ ) ده کوچکی است از دهستان خنج بخش مرکزی شهرستان لار که در 91 هزارگزی شمال باختر لار و در جنوب کوه گوکردی واقع شده وده تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).

ده کوچکی است از دهستان خنج بخش مرکزی شهرستان لارکه

💡 بس که رستم بر برادر بذله خواند گر ببیند چاه ویل‌ کارزارت

💡 فروهشت رستم بزندان کمند برآوردش از چاه با پای‌بند

💡 قدم بردار اگر داری نشان مردی ای رستم که سختی بیش ازین در چاه، بیژن برنمی دارد

💡 برنمی آید ز تن بی همت مردانه دل رستمی باید که بیژن را ز چاه آرد برون

💡 ترا پس رستمی باید درین راه که این سنگ گران بر گیرد از چاه

💡 تو که چون منیژه گیسو بُوَدَت کمند رستم ز چه ماه من چو بیژن خود اسیر چاه داری