هواگرد بزرگ

{large aircraft} [حمل ونقل هوایی] هواگَردی با وزن بیشینۀ برخاست بیش از 5670 کیلوگرم

هواگَردی با وزن بیشینۀ برخاست بیش از ۵۶70 کیلوگرم.

💡 سه پیش‌نمونه تولید شد. نخستین فروند (ها ۱۳۷ فاو۱) ماه آوریل سال ۱۹۳۵ و دومی ماه بعد به پرواز درآمد. مشخص شد موتور هورنت خیلی بزرگ است و هنگام شیرجه جلوی دید را می‌گیرد. سه پیش‌نمونه با موتور یومو ۲۱۰ با توان ۶۱۹ اسب بخار تولید و آزمایش شدند. ساخت هواگرد استحکام بالا و تحرک‌پذیری خوبی داشت. به هر صورت وزارت هوانوردی رایش در نهایت هواگرد دو سرنشین یو ۸۷ را به عنوان بمب‌افکن شیرجه‌ای استاندارد لوفت‌وافه برگزید. متعاقباً کار بر روی‌ها ۱۳۷ سال ۱۹۳۶ متوقف شد.

💡 کشتی هوایی نوعی هواگرد در کلاس هواایست می‌باشد که موتور هم دارد. مدل‌های پیشرفته آن برای شناور ماندن در هوا با گاز هلیم پر می‌شوند. در زیر آن اتاقکی قرار دارد که می‌تواند تا بیست نفر مسافر حمل کند. موتورهایی که پروانه‌ها را می‌چرخانند تا کشتی هوایی را به جلو ببرند به این اتاقک متصل می‌شوند. بر خلاف بالون، حرکت کشتی‌های هوایی به باد بستگی ندارد. خلبان می‌تواند ان را به وسیله یک سکان بزرگ هدایت کند. کشتی هوایی نیز مانند هواپیما سکانِ افقیِ متحرکی دارد که باعث می‌شود کشتی هوایی صعود کند یا شیرجه برود. یک کشتی هوایی با طول ۶۰ متر می‌تواند ۲۰ نفر را در خود جای دهد. کشتی هوایی از اتاقک، موتورها، سطوح کنترل، دماغه، بال و بالون تشکیل شده‌است.