لغت نامه دهخدا
ملک ران. [ م ُ ] ( نف مرکب ) اداره کننده ملک. فرمانروایی کننده. فرمانروا:
ناهید لهوگستر و برجیس دین پژوه
کیوان شاه پرور و خورشید ملک ران.عثمان مختاری ( دیوان چ همایی ص 454 ).و رجوع به ملک راندن و ملک رانی شود.
ملک ران
فرهنگ عمید
پادشاه، فرمانروا.
فرهنگ فارسی
( صفت ) سلطنت کننده پادشاه.
جمله سازی با ملک ران
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ور ز دیار فنا شاهسوار عدم آوردش زیر ران روی سوی ملک بقا
