زبان به کام ک

زبان به کام کشیدن. [زَ ب ِ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از ساکت شدن و خاموش شدن. ( خلاصه بهار عجم ) ( آنندراج ):
زبان بکام مکش وحشی از فسانه عشق
بگو که خوش تر از این داستان نمیباشد.وحشی.بصد فریب ظهوری زبان بکام کشید
چنان مکن که لبش باز درخروش افتد.ظهوری ( از آنندراج ).رجوع به زبان درکشیدن شود.

💡 آرى ! امام از هر فرصت بهره مى گيرد و زبان به ابلاغ رسالت مى گشايد.

💡 پس، هشیار باش و زبان به عیب دیگران مگشای و چنین ندانی که پرده پوشی پروردگار ستار، همین در دار دنیاست، و در عرصه عقبی پرده از روی کار برخواهد داشت زنهار، زنهار.

💡 ظاهر آيات سوره مريم اين است كه او در همان روزهاى آغاز تولدش زبان به سخن گشود،كارى كه براى هيچ نوزادى عادتا ممكن نيست و اين خود يك معجزه

💡 و گفت: سی سال است تا هر وقت که خواهم که حق را یاد کنم دهان و زبان به سه آب بشویم، تعظیم خداوند را.

💡 زبان به وصف تو قاصر بود به وقت ثنا بیان ز مدح تو عاجز شود به وقت مدیح

💡 مـوسـى به ياد پيمان خود افتاد و زبان به عذرخواهى گشود و گفت: مرا به فراموشيممؤ اخذه نكن و كار را بر من سخت مگير و از مصاحبت خويش محرومم مدار.