دش خدایی

دش خدایی. [ دُ خ ُ ] ( حامص مرکب ) دش خدا بودن. حکومت جور. سلطنت استبدادی. ( یادداشت مؤلف ): اندر دش خدائی الکساندر... ( کارنامه اردشیر ترجمه صادق هدایت ص 7 ). و رجوع به دش خدا شود.

دش خدا بودن. حکومت جور.

💡 بنده‌ام از جان خدایی را که بهر بندگان این همه قدرت درین اطوار و ادوار آورد

💡 مردم شهر دنیا انسان‌های مغرور و متکبر هستند و دین اینان ادیان چند خدایی می‌باشد یعنی مشرک هستند.

💡 دلم را غرق در دریای خون کردی نمی گویی که شاید کشتی ما را خدایی ناخدا باشد

💡 می‌روند آش خدایی گفته اهل روزگار گر برآید دود آهی از درون خانه‌ای

💡 توان‌باوران به گروهی از مسلمانان گفته می‌شود که کردارهای انسان را نتیجه توان خود او می‌دانند و نه سرنوشت از پیش‌نوشته‌شده خدایی. به باور توان‌باوران، انسان توانا بر کردار خویش است.